Самарқанд

 

Муҳаммад Холиқ

 «Самарқанд сайқали рӯи замин аст,

Ҳавояш фораму хокаш маҳин аст.

Агар хоҳӣ бубинӣ ту биҳиште,

Ҳамин асту ҳамин асту ҳамин аст.

Ғазал гарчӣ арӯси шеър, аммо,

Самарқанд аз ғазал ҳам нозанин аст.

Ба олам чун Самарқанд офариданд,

Нидои офаридгор: «Офарин!» аст».

«Кам Афросиёб аз қасри Рум нест,

Хуросон бо Самарқанд оҳанин аст.

Хуросон, Балху Марву Рашту Хуҷанд,

Сувайдо бар замин аз худ ҳамин аст.

Ба сӯи Каҳкашон роҳ аз Самарқанд,

Ба арш ӯро чӣ Хуршеди зарин аст.

Ба мисли Оби раҳмат нест обе,

Бубин оби Зарафшон ангубин аст.

Зи роҳи Каҳкашон роҳ то ба Меъроҷ,

Ба даври Каҳкашон чархи барин аст.

Самарқанд устувори чархмеҳвар,

Чу имон чархи меҳвар бар замин аст.

Самарқандам дуо аз Ҳақ гирифтаст,

Зарангушти Хуросонро нигин аст.

Таҳамтан мисли он Испитамон кист,

Ки Шоҳе Зинда дар марзаш яқин аст.

Чароғи равшан аз партав Самарқанд,

Ба Регистон ду тан Мавло қарин аст.

Чӣ хуш нуре баланд аз марзи покаш,

Самарқанд осмони Ҳинду Чин аст.

Ба нони Осиё манзуру машҳур,

Ки Қасри Хонум аз ӯ шаҳнишин аст.

Ки чун Испитамон шерафкани гурд,

Ҷилои партави Ҳақ бар ҷабин аст.

Ба дӯш оташ гузашт аз Каҳкашон маҳ,

Панаҳдижи Самарқанд оҳанин аст.

Ба хун оғушта дар сангар гаҳе дил,

Ба бун оғушта гар дар хун матин аст.

Ба савдо рафту рафт аз каф Хуросон,

Чу хуршед аз азал бар рағми кин аст.

«Ба авҷи Кибриё паҳлӯи аҷз аст»,

Биҳишти боғаш аз ангуру тин аст.

Ба Тӯрон Рустаму Сӯҳроб огоҳ,

Ба Рахши тездав Рустам ба зин аст.

Зи аҳди Суғдшаҳр овори нақд аст,

Ки аз ӯ қиссаҳои дилнишин аст.

Танини сози овоз аз Хуросон,

Раҳин аз Кибриё бар мо яқин аст…

Хирад бар дӯши ирфони Самарқанд ,

Самарқанд кӯҳнаву нав нозанин аст.

 

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *