• Cолшуморӣ
  • Ҷашну маросимҳо дар Тоҷикистон
Сомонаи “Аслҳо ва наслҳо” бо мақсади нигоҳдориву рушди ояндаи расму ойин ва анъанаҳои фарҳангии наслҳои гузаштаи тоҷикони Самарқанду Бухоро, сокинони имрӯзаи Ҷумҳурии Тоҷикистон, шаҳри Душанбе пешкаши тамошобинон мегардад.

Зодрӯз муборак!

ҲАКИМОВ Фирдавс Холиқович (Тав. 1. 02. 1936, гуз. Маданияти ш. Самарқанд), геолог, док. илми геол. ва минер. (1992), проф. (1995). Фарзанди Ҳакимов Холиқ Ҳасанович (ниг.). С. 2000 аз ҷониби Донишгоҳи Калифорния (ИМА) «Инсони сол» интихоб шудааст. Узви гурӯҳи кории байналмилалӣ оид ба табошири тетис ва комиссияи байниидоравии стратегӣ оид ба табошири ФР. Дастпарвари мак. миёнаи №3 ш. Самарқанд (1954). Фак. илмҳои табииёти (шӯъбаи геол.) УДТ ба номи В. И. Ленин (ҳоло – ДМТ)-ро хатм кардааст (1959). Рисолаи номз.-ро дар…

Муфассал >>

Самарқанд

  Муҳаммад Холиқ  «Самарқанд сайқали рӯи замин аст, Ҳавояш фораму хокаш маҳин аст. Агар хоҳӣ бубинӣ ту биҳиште, Ҳамин асту ҳамин асту ҳамин аст. Ғазал гарчӣ арӯси шеър, аммо, Самарқанд аз ғазал ҳам нозанин аст. Ба олам чун Самарқанд офариданд, Нидои офаридгор: «Офарин!» аст». «Кам Афросиёб аз қасри Рум нест, Хуросон бо Самарқанд оҳанин аст. Хуросон, Балху Марву Рашту Хуҷанд, Сувайдо бар замин аз худ ҳамин аст. Ба сӯи Каҳкашон…

Муфассал >>

Гиромидошти шахсиятҳои барҷаста

 ПРИМҚУЛОВ Нуриддин Саидович (Тав. 01. 02. 1910, ш. Самарқанд – ваф. 24. 05. 1984, ш. Душанбе), корм. ҳизбию давл., жур. Узви ИЖ СССР (аз с. 1940). «Корк. хизм. мад. Тоҷ.» (1961). Дар ятимхонаи ш. Самарқанд тарбия ёфтааст (1921-29). Омӯз. ҳарбии Урюпин (ФР)-ро хатм кардааст (1941-43). Фаъолияти меҳнатиаш дар ш. Тошканд аз кори комсомолӣ оғоз шудааст. Баъдан бо роҳхати комсомол ба Сталинобод (Душанбе) сафарбар шудааст (1931). Дар идораи рӯзн. «Тоҷикистони Сурх» («Ҷумҳурият»…

Муфассал >>

Адабиёти ҳавзаи Самарқанд

Дар Самарқанди бостонӣ – яке аз гаҳвораҳои тамаддуни бани башар, ки дар Роҳи бузурги абрешим қарор дорад, аз замонҳои хеле қадим ҳунарҳои мухталиф, мисли наққошӣ, меъморӣ, зардӯзӣ, санъати сухан, кандакорӣ, мисгарӣ, пайкарасозӣ, кулолгарӣ ва ҳоказо рӯ ба пешрафту такомул ниҳодаанд. Ба ин гуфта ёдгориҳои меъмории таърихӣ, осори шоирон, намунаҳои наққошӣ, кандакорӣ, зардӯзӣ, мисгарӣ ва кулолие, ки аз аҷдоди дуру наздики мо ба мерос мондаанд, гувоҳӣ медиҳанд. Нахустин шеърҳои поягузори адабиёти форс-тоҷик,…

Муфассал >>