• Cолшуморӣ
Сомонаи “Аслҳо ва наслҳо” бо мақсади нигоҳдориву рушди ояндаи расму ойин ва анъанаҳои фарҳангии наслҳои гузаштаи тоҷикони Самарқанду Бухоро, сокинони имрӯзаи Ҷумҳурии Тоҷикистон, шаҳри Душанбе пешкаши тамошобинон мегардад.

Соли нав муборак бошад!

Бигзор ҳама нохушиҳои рӯзгору зиндагӣ дар соли сипаригашта монад. Дар соли нав рӯзҳои хурсандиву накӯкорӣ зиёд гардад! Ҳамаи мо бо оилаву наздиконамон сиҳату саломат бошем! Соли бобаракату пурфайз ёратон бод!  

Муфассал >>

Самарқанд

  Муҳаммад Холиқ  «Самарқанд сайқали рӯи замин аст, Ҳавояш фораму хокаш маҳин аст. Агар хоҳӣ бубинӣ ту биҳиште, Ҳамин асту ҳамин асту ҳамин аст. Ғазал гарчӣ арӯси шеър, аммо, Самарқанд аз ғазал ҳам нозанин аст. Ба олам чун Самарқанд офариданд, Нидои офаридгор: «Офарин!» аст». «Кам Афросиёб аз қасри Рум нест, Хуросон бо Самарқанд оҳанин аст. Хуросон, Балху Марву Рашту Хуҷанд, Сувайдо бар замин аз худ ҳамин аст. Ба сӯи Каҳкашон…

Муфассал >>

Гиромидошти шахсиятҳои барҷаста

Шамсӣ ҚИЁМОВ (Тав. 01. 01. 1920, гуз. Юсуф Харроти ш. Самарқанд – ваф. 17. 01. 2000, ш. Душанбе), актёр, реж., драматург, шоир ва тарҷ., Арт. хизм. Тоҷ. (1945), Ҳунарпешаи халқии Тоҷ. (1990), Узви ИН СССР (аз с. 1962). Дастпарвари мак. миёнаи №7 ш. Самарқанд (1938). Студияи миллии Конс. Москва (1941), фак. реж. Ин.-ути давл. санъ. театрии ба номи А. В. Луначарскийро хатм кардааст (1952). Ход адабии рӯзн. «Қизил Тожикистон» (1939-40),…

Муфассал >>

Адабиёти ҳавзаи Самарқанд

Дар Самарқанди бостонӣ – яке аз гаҳвораҳои тамаддуни бани башар, ки дар Роҳи бузурги абрешим қарор дорад, аз замонҳои хеле қадим ҳунарҳои мухталиф, мисли наққошӣ, меъморӣ, зардӯзӣ, санъати сухан, кандакорӣ, мисгарӣ, пайкарасозӣ, кулолгарӣ ва ҳоказо рӯ ба пешрафту такомул ниҳодаанд. Ба ин гуфта ёдгориҳои меъмории таърихӣ, осори шоирон, намунаҳои наққошӣ, кандакорӣ, зардӯзӣ, мисгарӣ ва кулолие, ки аз аҷдоди дуру наздики мо ба мерос мондаанд, гувоҳӣ медиҳанд. Нахустин шеърҳои поягузори адабиёти форс-тоҷик,…

Муфассал >>